Od Vanessy

-dziękuje ci,wiesz musze zostać sama muszę to przemyśleć

-ale co tu jeszcze jest do przemyślenie

-nie wiem,czy tu pasuje

powiedziałam niesmiało

-no ,ale jak to?

pasujesz w stu procentach

-jakoś w to nie wierzę

ale z całego wilczego serce ci dziękuje

Puściłam do niej oko i szepnełam

-będzie ok,nie martw się

Przemieniłam się w białego wilka z błekitnymi oczami

i odbiegłam od nich...

Usiadłam pod piękną płaczącą wierzbą

obok niej było przejrzyste jak kryształ

jezioro...

Zaczełam myśleć ile ta sfora otwiera przedemną 

nowych możliwośći...

Nagle złapał mnie żal...

zaczełam

płakać,przez tą cholerną przeszłość

-Dlaczego to wszystko mnie spotkało?

własna rodzina mnie zdradziła,zostawiła

Spojrzałam w moje odbicie w strumyku,

ale ujrzałam nie tylko swoje odbicie

ujrzałam też Sam'a,ale nie był wilkiem

ttylko człowiekiem w tamtej chwili

-nie rozumiem,już nie chcesz

należeć do sfory?

-nie oczywiście,że chcę

tylko...

spościłam głowę

-tylko?

-to długa historia

i napewno nie ciekawa

dla ciebie

ale dzięki jego wzroku

nie musiał nic mówić

-no dobrze,a więc

kiedy dowiedziałam się ,że jestem

i człowiekiem i wilkiem

powiedziałam o wszystkim rodzicom

oni doznali szoku

przez rok ,okrągły rok traktowali mnie jak powietrze

nie odzywali sie do mnie ,żadnej reakcji

kiedy ktoś pytał

"jest twoja córka?,co tam u niej?"

zawsze od burkiwali"ale my nie mamy córki"

wiesz jak się czułam jak bezużyteczny śmieć

jak nikt...bez nich byłam nikim

Po roku odezwali się do mnie

ale to nie były słowa:

"kochamy cię mimo wszystko"

to były słowa:

"Musimy przeprowadzić jakieś badania

które sprawią,że wyciągną z ciebie tego wilka

lub zabiją ,bo wilk nie był naszą córką"

co zrobiłam?

tradycyjnie trzask drzwiami,płacz...

spakowałam się,zostawiłam im kartkę

,że nadal ich kocham,ale nie wybacze tego co mi zrobili

Uciekłam,tak po prostu...nie było łatwo

policja,jakiś detektywi

moich rodziców było na wszystko stać...

Kupiłam sobie mieszkanie chciałam jakos 

normalnie życ i uważałam,że zaczynam wszystko od nowa

już zapomniałam o nich,ale któregoś dnia

nagrali się mi na komórkę...

że i tak mnie znajdą i zabiją...

boje się ,że tak będzie

jeśli dowiedzą się,że więcej jest takich jak ja

zabiją i was...a ja nie chcę was narażać

chciałabym od nich uciec,ale chyba musze się

ujawnić...lepsze jest to

że zabiją jedną niż wszystkich...

po co mam was narażać 

tylko dlatego,że chce poczuć wolność?

Łzy przepełniły moje oczy

przemieniłam się w człowieka

popatrzyłam się Sam'owi

w oczy ...a pochwili już 

go przytulałam,po twarzy spływały

mi łzy...

Potrzebowałam,się do kogoś przytulić,

przez ten smutek,zapomniałam,że przytulam się do Alfy

i to trochę nie stosowne więc po chwili szybką

przestałam go przytulać i powiedziałam

-barzo ,przepraszam ,po prostu

rozumiesz..? nie pewnie,nie przepraszam,jeszcze raz

(Sam?)